W serii graficznej „Selfmade City” badam nie tylko możliwości techniczne druku
w technice serigrafii i druku soczewkowym, ale także analizuję procesy odbioru iluzji przestrzennej. Możliwości techniczne, technologiczne poszerzam o sfumato, poprzez rozmycie krawędzi różnych form i użycie barw tonalnych. Zastosowanie takich środków w obrazach graficznych powoduje efekt pulsowania. Do kurczących się źrenic widza dostaje się mniej światła i dlatego też obraz sprawia wrażenie ciemniejszego i powiększonego. Efekt iluzji zależy więc także od światła
i tego w jakich warunkach oświetleniowych widz ogląda grafikę. Tak tworzona grafika prowokuje do snucia wątpliwości w skuteczność poznania zmysłowego, obiektywnie istniejącej rzeczywistości, a subiektywnego jej odbioru, widzenia obrazów nie jako konkretów, ale procesu nieustających, ciągłych i nieuchwytnych przeobrażeń.


